ARAPÇA'DA VURGU VE FARKLI ÜSLUP ÖRNEKLERİ:

Arapça'da, muhâtabımızın durumuna göre farklı üsluplar tercih ederiz. Özetle söylemek gerekirse, karşımızdaki kişi ya bize inanan ve sözlerimize itimat eden ya tereddütlü ve kararsız ya da dediklerimizi yalanlayan ve inkâr eden kimselerden birisidir. İnanan kişilere tek tip bir anlatım yeterli olduğu halde, inkârcılara birden fazla üsluplarla karşılık vermek gerekir. Zira inkârın da dereceleri vardır. 

1- Fiile önem vererek anlatım:

صَبَرَ يُوسُفُ "Yusuf sabretti." 

Bu cümlede, fiile vurgu yapılmıştır. 

2- Fâile önem vererek anlatım:

يُوسُفُ صَبَرَ "Yusuf sabretti." 

Bu cümlede, fâile vurgu yapılmıştır. 

Bu iki cümle, kafası veya kalbi karışık olmayan bir kimseye karşı tercih edilen bir ifade şeklidir.

3- Mütereddid (tereddütlü, kararsız) bir kimseye karşı tahkîkli anlatım:

قَدْ صَبَرَ يُوسُفُ "Muhakkak Yusuf sabretti."

إِنَّ يُوسُفَ صَبَرَ "Şüphesiz Yusuf sabretti."

4- İnkârcı bir şahsa kullanacağımız ifade şekillerine geçmeden önce bir gerçeğin altını çizmek isteriz. Muhâtabın inkâr derecesine göre farklı cümleler tercih etmemiz mümkün olduğu halde, bu cümleleri başka bir dile sadece yüzeysel anlamı ile çevirmek doğru olmaz. Bu cümlelerde şerh ve tefsir yapılması zarûrîdir. Bu da Arapça'nın zenginliğini göstermektedir. Bu açıklamaların iyice anlaşılması için örneklerimizi verdiğimiz zaman, konu daha iyi anlaşılacaktır. 

İnkârcı kişiye, -inkârının durumuna göre- şu şekillerde hitâp edilebilir: 

a) إِنَّ يُوسُفَ لَصَبَرَ "Muhakkak Yusuf elbette sabretti."

لَصَبَرَ kelimesinin başındaki ل "lâm", isim cümlesinin başında gelmesi gerekirken, cümlenin başına إِنَّ geldiği için, إِنَّ nin haberine geçmiştir. Bu nedenle bu lâm'a "yerinden kaydırılmış" anlamında "müzahlaga lâm'ı" denir. 

Cümlenin başına إِنَّ gelmemiş olsaydı bu lâm, ibtidâiyye lâm'ı idi. Fakat إِنَّ geldikten sonra hem yeri hem de adı değişmektedir.

Yukarıda verdiğimiz örneğimize uygun Kur'ân'dan bir misâl hatırlatalım:

وَ إِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمٍ "Hiç şüphesiz ki sen çok büyük bir ahlâk üzeresin." (Kalem: 4)

Görüldüğü gibi, isim cümlesinin başına إِنَّ geldiği için, mübtedanın başında bulunması gereken ibtidâiyye lâm'ı yer değiştirip إِنَّ ‘nin haberinin başına geçmiştir.

Bu Âyetin إِنَّ olmadan takdîri: وَلَأَنْتَ عَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمٍ olur.

b) إِنَّ يُوسُفَ قَدْ صَبَرَ "Muhakkak Yusuf gerçekten sabretti."

c) إِنَّ يُوسُفَ لَقَدْ صَبَرَ "Muhakkak Yusuf kesinlikle sabretti."

d) وَاللّٰهِ إِنَّ يُوسُفَ صَبَرَ "Vallâhi, muhakkak Yusuf sabretti."

e) وَاللّٰهِ إِنَّ يُوسُفَ لَصَبَرَ "Vallâhi, muhakkak Yusuf elbette sabretti."

f) وَاللّٰهِ إِنَّ يُوسُفَ لَقَدْ صَبَرَ "Vallâhi, muhakkak Yusuf kesinlikle sabretti."

Bu cümlelerin tamamını "Yusuf sabretti" ya da "muhakkak Yusuf sabretti" şeklinde tercüme etmek doğru olmaz. Zira bu cümlelerde, inkârı artmakta olan muhâtaplara uygun şekilde ifade biçimleri tercih edilmiştir. Ve bu amaçla da te'kîd, tahkîk ve kasem edatları kullanılmış ve anlam pekiştirilerek verilmiştir.