Yeni yıl kutlamaları ise eski Romalıların bir âdetidir. Bu âdet, Noel kutlamalarıyla birleştirilerek bugün tüm dünyada yaygınlaştırılmıştır.

O günlerde, hindi katliamı, çam ağaçlarını kesmek, Noel baba kostüm ve oyuncakları alım-satımı, parti şapkaları almak, mum yakmak ve hediyeleşmek gibi âdetler uygulanır.

Hristiyanlara ait olan Noel bayramı ya da yılbaşı kutlamalarından Müslüman kaçınmalıdır. Özellikle halkında Müslüman olan ülkelerde bile yılbaşı kutlamalarının yaygın olduğu ve o gün için hindiler alınıp satıldığı, çam ağaçları katliamı yapıldığı, çetnevirler hazırlanıp özel eğlenceler düzenlendiği, ülke genelinde sabahlara kadar içki, kumar, dans eşliğinde eğlence kulüplerinde taşkınlıklar ve isrâflar yapıldığı bilinmektedir.

Evlerde bile insanların en basitinden çerez ve kolalar eşliğinde TV izleyerek o günü özel olarak geçirme çabasına girdikleri görülmektedir. Yılbaşından bir gün önceden itibaren hindi, çam ağacı, içki, çeşitli kumar araçları, çerez ve yiyecek satışları patlamaktadır.

Noel ya da yılbaşını kutlamak, yılbaşı gecesi diğer günlerden farklı eğlenceler düzenlemek, tebrîk kartlarıyla kutlamalar yapmak haramdır.

Yılbaşı ve Noel gibi merâsimlere iştirâk etmenin ve kutlamanın haram olduğunun delilleri:

1. Müşriklere ait bayramları kutlamak, onlara teşebbüh (benzemek)’tir.

Peygamberimiz şöyle buyurur:

“Kim, (giyindikleri gibi giyinmek, onların gittikleri yoldan gitmek ve bazı fiillerinde onları taklit etmek sûretiyle) bir topluluğa benzerse, o da onlardan olur.” (Ebû Dâvûd, Libâs, 5, No: 4031; Bkz: Tirmizî, İsti'zân, 7, No: 2695)

2. Kâfirlerin bayramlarına katılmak, onlara bir tür sevgi ve muhabbet beslemektir. 

“Ey iman edenler, Yahûdîleri ve Hristiyanları dostlar edinmeyiniz. Onlar birbirlerinin dostlarıdırlar. İçinizden kim onları velî (dost) edinirse, muhakkak o da onlardandır. Şüphesiz Allah zâlimler topluluğunu hidâyete erdirmez.” (Mâide: 51)

3. Bayram, akîde ile ilgili dînî bir meseledir, şiârdır; gelenek ve göreneklerle ilgili dünyevî bir mesele değildir.

Hz. Âişe şöyle demiştir: 

Ensâr'dan iki kız çocuğu yanımda bulunuyor ve Ensâr'ın Buâs savaşları ile ilgili olarak söylediği şarkıları söylüyorlardı. Fakat bunlar şarkı söylemeyi meslek hâline getirmiş şarkıcılar değildi. Bu sırada Ebû Bekr içeriye girdi ve (kızgın bir halde): 

- 'Rasûlullah aleyhisselâm'ın evinde şeytan işi çalgılar ha! Bu ne hâl böyle!' diye çıkıştı.

O gün bir bayram günüydü ve Rasûlullah aleyhisselâm şöyle buyurdu:

“Ey Ebû Bekr! Şüphesiz her bir kavmin (milletin) bir bayramı vardır. Bu da bizim bayramımızdır.” (Buhârî, Kitâbu’l Iydeyn, 3, No: 952; Menâkibu’l Ensâr, 46, No: 3931; Müslim, Salâtu’l Iydeyn, 16, No: 892; İbn-i Mâce, Nikâh, 21, No: 1898)

4. “Ve onlar zûr (yalan)’a şahitlik etmezler. Lağv (boş ve bâtıl şeyler)’e rastladıklarında da şereflice yüz çevirip geçerler.” (Furkân: 72)

Bazı müfessirler, bu Âyetin ilk cümlesi “zûr’a şahitlik etmezler” ya da “yalan şahitlik yapmazlar” ifadesini, “Onlar, müşriklerin bayramlarında hazır bulunmazlar” şeklinde tefsir etmişlerdir.

"Ebû'l Âliye, Tâvûs, İbn-i Sîrîn, Dahhâk, er-Rabî' b. Enes ve başkaları: Bunlardan kasıt, müşriklerin bayramlarıdır, törenleridir, demişlerdir. Amr b. Kays da: Bunlardan maksat, kötü ve hayâsızca meclislerdir, demiştir. Mâlik, Zührî'den: Onlar içki meclislerinde hazır bulunmazlar ve böyle bir şeyi arzu etmezler diye açıkladığını nakletmiştir. Nitekim Hadîs-i Şerîf'te şöyle buyurulmuştur: Allah'a ve âhiret gününe iman eden bir kimse, üzerinde içkinin elden ele dolaştığı (içki içilen) bir sofraya oturmasın. (Tirmizî, Edeb, 43, No: 2801)" (Tefsîru'l Kur'âni'l Azîm, İbn-i Kesîr, Dâru Usâme, Ammân, C: 3, S: 1496)

Yukarıda kısaca anlattığımız gibi; bu merâsimler Hristiyanlık inancının kutlama ve bayramlarıdır. Onlar bu günler geliyor diye heyecanlanabilirler, hazırlık yapabilirler ama bize ne oluyor?! Biz Müslümanız...

Kaldı ki, müşriklerin bayramlarına iştirâk etmek en hafif şekliyle haramdır. Pek çok âlim bu davranışın kâfirlere teşebbüh yani inançta benzeşmek ve taklitçilik olduğu gerekçesiyle şirk hükmü vermiştir!

Peygamberimiz taklitçilik konusunda bizi uyarmaktadır: "Sizden öncekilerin yoluna karış karış, arşın arşın mutlaka uyacaksınız. Hatta onlar bir keler deliğine girseler, mutlaka onların arkasından gideceksiniz." (Ashâb): ‘Yâ RasûlAllah, Yahûdîlerle Hristiyanlar(ı mı kastediyorsunuz)?’ dedik. O: ‘Ya başka kim olabilir?’ buyurdu.” (Buhârî, Enbiyâ, 50, No: 3456; İ'tisâm, 14, No: 7320; Müslim, İlm, 6, No: 2669)

Ma’lûm olduğu üzere, bu günlerde yapılan isrâfı, ifsâdı ve hayâsızlıkları söylemeye ve saymaya bile hâcet yoktur! Bugüne özel, çıldırmış gibi varillerle içkiler tüketilir, kumarlar oynanır, kadınlı-erkekli danslar, gürültüler, hediyeleşmeler, çoğu o günü temsil eden harcamalar vb. taşkınlıklar! Aslında bunlar normal şartlarda bile haram olan şeylerdir! Bir de yılbaşı kutlamasına iştirâkin günahı! Katmerli Günah! İçki bütün kötülüklerin anası olunca, onun olduğu yerde diğer haramların da olmaması mümkün değildir.

Rabbimiz şöyle buyurdu: 

"Ey iman edenler, şarap (içki), kumar, putlar ve fal okları (şans oyunları) şeytanın pis işlerindendir. Artık bunlardan kaçının ki, kurtuluşa eresiniz. Muhakkak şeytan, içki ve kumarla aranıza düşmanlık ve kin bırakmak, sizi Allah'ı anmaktan ve namazdan alıkoymak ister. Artık vazgeçtiniz değil mi?" (Mâide: 90, 91) 

Sözün burasında, yukarıda dikkat çektiğimiz gibi, Peygamberimizin şu Hadîsini tekrar etmemiz yerinde olacaktır: “Allah'a ve âhiret gününe iman eden bir kimse, üzerinde içkinin elden ele dolaştığı (içki içilen) bir sofraya oturmasın.” (Tirmizî, 2801)

Ebû Bekr b. Abdurrahman b. el-Hâris radıyallâhu anh babasından naklederek şöyle der: Osman'dan işittim, şöyle diyordu: “İçkiden sakının; çünkü o kötülüklerin anasıdır...” (Nesâî, Eşribe, 44, No: 4666, 4667; Hadîsin devamı vardır, ilk bölümü budur.) 

İbn-i Abbâs radıyallâhu anh'ın nakline göre, Rasûlullah aleyhisselâm şöyle buyurmuştur: 

"İnsanların Allah'a en sevimsizi üçtür:

1- Harem bölgesinde mülhid (yani haktan, doğrudan sapıp, Mekke hareminde zulüm ve haksızlık yapan),

2- İslâm'da câhiliyye âdetlerini isteyen (İslâm'a câhiliyye âdetlerini sokmaya çalışan mürteci'),

3- Bir kimsenin kanını dökmek için kanını haksız yere talep edendir." (Buhârî, Diyât, 9, No: 6882)

Bu sayılanlar yani Harem’de günah işlemek, İslâm’da câhiliyye âdetlerini isteyip, o âdetleri İslâm’a sokmaya çalışmak ve bir kimsenin kanını döküp, onu öldürmek istemek; Rasûlullah’ın "ekberu'l kebâir" yani “büyük günahların en büyüğü” ifâdesine benzemektedir. Aksi takdirde şirk; günahların tümü içinde Allah'a en sevimsiz olanıdır. Harem'de günah işleyen kimse için Hadîs-i Şerîf’te "mülhid" ifadesi kullanılmıştır. Bununla, onun işlediği günahın ne kadar büyük olduğuna işâret edilmiştir.

Taklitçilik konusunda, İskilipli Âtıf Hoca, “Frenk Mukallidliği ve Şapka” isimli hacimce küçük ama muhtevâ bakımından değerli bir eser kaleme almıştır.

Şehîd İskilipli Âtıf Hoca, Batıcılık ve taklitçilik hastalığının ilk başladığı dönemleri ve ileride İslâm âleminin taklitçilikte gelebileceği noktaya dikkat çekmekte ve taklitçiliğin küçüğünden de büyüğünden de şiddetle sakındırmaktadır. Allah ondan da bizden de râzı olsun. Âmîn!

Yusuf Semmak